Βάνα Δήμου και Νίκος Δημόπουλος: Δυο Ηλείοι γιατροί στο πλευρό των προσφύγων

vana-dimou-nikos-dimopoulos-st-plevro-ton-prosfygon

«Μίξον δ’ ημάς
τους Ελληνας παλιν εξ αρχής
Φιλίς χυλώ και συγγνώμη
τινι πραότερα κερασον τον νουν»
Αριστοφάνης

«Στο δρόμο της αντίστασης και της διεκδίκησης» έγραφε ο Αριστοφάνης «ο ελληνικός λαός τιμώντας την ιστορία του, μπορεί αν θέλει να ανοίξει λογαριασμό ανθρωπιάς».

Με το εξαιρετικό αυτό απόφευγα από τα γραπτά του σπουδαίου έλληνα αρχαίου σατυρικού ποιητή, σας παρουσιάζουμε το παράδειγμα, δυο Ηλείων γιατρών, που πριν  μερικές μέρες, χωρίς δεύτερη σκέψη, βρέθηκαν δίπλα στα προσφυγόπουλα που έχουν εγκατασταθεί στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα, προσφέροντας τους μια ζεστή αγκαλιά, υλική και ιατρική βοήθεια.

Ο γνωστός Ορθοπεδικός Νίκος Δημόπουλος και η σύζυγος του Βάνα Δήμου- γαστρεντερολόγος, με αφορμή προγραμματισμένο ταξίδι τους στην Αθήνα, εκμεταλλεύτηκαν το λιγοστό ελεύθερο χρόνο που τους είχε απομείνει και επισκέφτηκαν την πλατεία Βικτωρίας για να κρατήσουν συντροφιά στα προσφυγόπουλα, να τα εξετάσουν, να τους προσφέρουν γάλα και σοκολάτες και να ζεστάνουν την παγωμένη καρδούλα τους με λόγια τρυφερά δίνοντας τους δύναμη, να συνεχίσουν το δύσκολο ταξίδι τους…

Ένα ταξίδι αναζήτησης ενός τόπου που θα μπορούν να ζήσουν με ασφάλεια, όπως άλλωστε ζούσαν, πριν αναγκαστούν να εγκαταλείψουν σπίτι και πατρίδα…

Ο Νίκος Δημόπουλος και η Βάνα Δήμου, έδειξαν την ανθρωπιά τους, χάρισαν χαμόγελα στα πονεμένα παιδικά ματάκια και εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους, στους κυνηγημένους από την απελπισία και το θάνατο, πρόσφυγες.

Πολιτισμός και αλληλεγγύη, γίνεται στις μέρες μας;

«Στη χώρα της Ειδομένης, της Λέσβου, του Πότο Λεόνε, του Πειραιά που σαν λιοντάρι προσπαθεί να χωνέψει τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες μετανάστες, ναι!!! Γίνεται! Οι ώρες τούτες, είναι μαύρες, προοιωνίζονται άβυσσος και άδικος θάνατος».

Θεωρείται πως η εικόνα των ταλαιπωρημένων προσφύγων, νοιάζει-αγγίζει τον Έλληνα;

«Ναι αυτόν τον Έλληνα που κόβει από την χιλιοκομμένη σύνταξη του και πάει παίρνει γάλα για τα προσφυγόπουλα να το μοιράσει, νοτισμένο με το δάκρυο από την ανάμνηση της δικής του προσφυγιάς, τον νοιάζει! Είναι αυτονόητο το δικαίωμα των ανθρώπων- θυμάτων πολέμων- επεμβάσεων, να αναζητήσουν μια ασφαλέστερη ζωή σε άλλες χώρες. Χωρίς χιλιόμετρα, συρματοπλέγματα, λάσπη, πείνα, φόβο».

Αλληλεγγύη με κάθε τρόπο;

«Ναι, μάνα και εγώ από σμυρνέικη καταγωγή, αυθόρμητα βρέθηκαν δίπλα τους, εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη στους ξεριζωμένους. Σε εκείνα τα μάτια που γλίτωσαν από τον πόλεμο, τους διακινητές, την παγωμένη θάλασσα, όχι όμως την «τύχη» τους που τους «επιφυλάσσουν οι μεγάλοι». Δίπλα στη μάνα που το κύμα της πήρε από την αγκαλιά το αγγελούδι της, με δακρυσμένα μάτια ρωτά «γιατί;».

Πώς αποφασίσατε να πάτε στην πλατεία Βικτωρίας; Έτσι αυθόρμητα;

«Ναι, αυτές οι ώριμες σκέψεις μας οδήγησαν δίπλα τους, για να δείξουμε την ανθρωπιά μας, να τους προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας σαν γιατροί. Γιατί οι πράξεις μας είναι η περιουσία που αφήνουμε παρακαταθήκη στα παιδιά μας, στα παιδιά όλης της γης που ονειρεύονται στο δρόμο της Ελπίδας ένα καλύτερο αύριο.

Γιατί δεν έχουν κανένα δικαίωμα αυτοί οι «μεγάλοι» να βάζουν αρνητικά πρόσημα ζωής. Δεν υπάρχουν «λούστροι υποδημάτων» και «πλούσιοι». Είμαστε όλοι ανθρώπινες φιγούρες που πρέπει να υποκλιθούμε με κάθε τρόπο στη μάνα πρόσφυγα».

Κική Κολοβέρου
kkoloverou@yahoo.gr

Πηγή: εφημερίδα Πρωινή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s